Over het project
Deze rijwoning kwam als casco binnen, zonder vaste indeling. Het gezin dat er ging wonen, wilde geen dagelijkse standaardoplossing voor keuken, eetruimte en living, en dat vroeg om opnieuw te denken over de verticale circulatie in het smalle volume.
Een vide boven de keuken tilt het plafond open en maakt van die ene plek het hart van de woning, een bijna theatraal moment midden in het dagelijkse. Tegelijk werkt de vide als scheiding: keuken en living lezen als twee ruimtes, zonder dat daar een wand voor nodig is.
Staalconstructie en een circulair houten ribbenplafond blijven zichtbaar als drager van het geheel, terracottategels lopen er als één doorlopende grond onderdoor.
Over de materialen
De vloer is één doorlopend raster van handgevormde terracottategel, de kleur van droge aarde, die keuken, salon en gang materieel met elkaar verbindt. Wanden zijn bekleed met donker, verticaal geplaatst hout: gebrand tot diepbruin, met een nerf die voelbaar blijft onder de hand. De trappartij is van staal, onverhuld en constructief eerlijk. Het circulaire houten ribbeplafond toont de structuur van de woning zonder omhulsel, gedragen door de staalconstructie die onverhuld in de ruimte staat.
Donkere houten planken, verticaal geplaatst, doen twee dingen tegelijk: ze zetten de sfeer en breken het geluid in de grote, open ruimte. Terracottategels lopen als vloer door keuken, living en gang, en verbinden de ruimtes materieel met elkaar.
Tegenover dat donkere hout en de aardse tegel staat het keukeneiland in mat koper, warm en precies afgewogen, en gekozen om mooier te worden met gebruik. Elk materiaal hier is natuurlijk en bewust gekozen, niets is toevallig.
Een eigen ruimte in gedachten?